บทที่ 200 ฉันเองที่เป็นนายน้อย

เมื่อซุยจื่อหมิงตื่นขึ้นมา เขารู้สึกภาพหน้านั้นเผลอไปหมด

เขาไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน เขาจำได้แค่ว่าเขาอยู่ในห้องรับรองวีไอพีของสนามบินและถูกชายวัยกลางคนบังคับให้สลบไป...