บทที่ 173 ขอบคุณนะที่รอผม

คำพูดของเขาทำให้ร่างกายของฉันสั่นสะท้านและขยับถอยหลังไปโดยไม่รู้ตัว เขาคว้าเอวของฉันไว้แล้วโน้มศีรษะลงมา ใบหน้าของเขาหยุดห่างจากใบหน้าของฉันไม่ถึงสิบเซนติเมตร "คุณว่าไง ซูยุ่น...