บทที่ 207 ฉันคิดถึงคุณอยู่นะ

เจิ้งเยว่ช่วยฉันถือของไปถึงด้านในห้อง ฉันตามไปข้างๆเธอ รู้สึกเกรงใจจริงๆ

เวลานี้ก็บ่ายสี่โมงกว่าแล้ว ไม่ถึงเวลาอาหารกลางวัน เวลาอาหารกลางวันก็ผ่านไปแล้ว

ฉันทานอาหารเล็กๆน้อยๆบนเครื่องบิน...