บทที่ 263 ให้กำเนิดลูกชายของตัวเองดีกว่า

ฉันทำเสียงงึมงำในลำคอ “เข้าใจแล้ว”

หากรู้ว่ารถจะติดนานขนาดนี้ ฉันคงไม่ลงมาทนรับลมหนาวรออยู่ข้างล่างอย่างนี้หรอก

คุณคงเข้าใจว่าคนที่กำลังรอมักจะคิดว่าอีกเดี๋ยวก็คงมาถึงแล้ว

เพราะคิดแบบนั้นฉันจึงรออยู่อย่างนั้นตั้งนานกว่ายี่สิบนาที

พอรถเริ่มเคลื่อนออกไป...