บทที่400 เธอกับเขาไม่มีโชคชะตาต่อกัน

เวลาหนึ่งนาทีหนึ่งวินาทีผ่านไปอย่างรวดเร็ว ตั้งแต่เย่จิงเหยียนยืนแล้วก็นั่งแล้วก็นั่งยองๆอีก จนถึงเขาจะหมดความอดทนไปเคาะประตูห้องฉุกเฉินนั้น ประตูก็เปิดมาจากด้านใน

เตียงคนไข้ประจันหน้ากันกับเขา...