บทที่ 402 ผมไม่ได้ตั้งใจ

เย่ชูวเสวี่ยทนดูไม่ได้อีกต่อไป จึงดึงแขนเหยียนซิวออกไปข้างนอก “ฉันอิ่มแล้ว เห็นหน้าใครบางคนแล้วกินข้าวไม่ลง”

หนานกงเจากอดหลินลั่วเสวี่ยด้วยรอยยิ้มเจื่อน จนเย่ชูวเสวี่ยเดินออกไปพ้นจากสายตาแล้ว...