บทที่ 418 เธอต้องรับผิดชอบ

ต้วนอีเหยาใจอ่อนและพูดขึ้นว่า " ให้เธอพักอยู่ที่นี่เถอะ พวกเราไม่ได้ขาดแคลนห้องนอนสักหน่อย"

" แต่เราก็ไม่ได้ขาดแคลนหลอดไฟนิ! "

คำพูดของเขาทำให้ต้วนอีเหยาพูดไม่ออก แล้วหันไปยิ้มให้เย่ชูวเสวียแบบจนปัญญาจริงๆ...