บทที่ 420：หลอกลวง

รถแล่นไปอย่างไม่ขาดสาย ในท้องฟ้ายามค่ำคืนมีลำแสงไฟประดับหลากสี เสี่ยวอวี้หลินนั่งอยู่ริมหน้าต่างยาวจรดพื้น พลางยกแก้วไวน์แดงขึ้นดื่ม

“แกส่งยัยเด็กคนนั้นกลับหรือยัง?”

เสี่ยวอวี้หลินหันกลับไปมอง...