บทที่ 437 รอยยิ้มอันอบอุ่นนั้น

"เพื่อน นี่อะไร" เสี่ยวอวี้หลินมองตงจื่อหยิบปากกาขึ้นมาเขียน ราวกับกำลังคิดอะไรอยู่อย่างจริงจัง แต่เขาดูไม่ออกว่ากำลังวาดอะไรอยู่

"ที่ที่พี่หกมักจะไปปรากฏตัวก็ประมาณนี้แหละ...