บทที่ 345 : ความทรงจำตอนนั้นที่โดนลบล้างไป

เมื่อเธอคิดถึงน้ำเสียงและสีหน้าของเขาเมื่อกี้ เธอก็รู้สึกตกใจมากพร้อมกับจ้องไปที่เขา

”อ๋อ ที่แท้คุณก็ไม่ได้เป็นคนโง่?” เธอรู้สึกตกใจจนแทบจะปล่อยแก้วในมือของตัวเองตกลงไปที่พื้น

“ตกใจอะไรกัน?...