บทที่ 418 คำขอบคุณราคาถูก

เธอนั่งอยู่ข้างเตียง หร่วนซือซือตัวแข็งทื่อ นิ่งราวกับหิน ลืมแม้กระทั่งหายใจ

ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะอวี้อี่มั่วช่วยชีวิตเธอไว้ เธอออกไปตั้งนานแล้ว แม้แต่ครึ่งนาทีก็ไม่อยู่ต่อ

สามนาทีผ่านไป...