บทที่ 432: ความเกลียดชังที่ฆ่าแม่ไม่ได้รับการให้อภัย

“รู้ค่ะ” เลขาชื่ออ้ายเสี้ยว แต่ความเป็นจริงเธอไม่ชอบหัวเราะตามชื่อที่แปลว่าชอบหัวเราะเลยสักนิด

“เรื่องนี้ทำไมไม่บอกฉัน?” เยี่ยจิงซิงถามด้วยความโกรธ

“เยี่ยจิงเฉินไม่ได้มีการติดต่อธุรกิจกับทางบริษัทของเรา...