บทที่ 588 อันอันหายดีแล้ว

แววตาของซ่งเย้อันมีลำแสงดำมืดแวบผ่านไป นัยน์ตามีความเย็นชา ขณะที่หร่วนซือซือหันหน้ามา อารมณ์ความรู้สึกทุกประการจึงถูกกลืนกลับลงไป คืนมาเป็นปกติ

เขาบีบไหล่ของเธออย่างเบามือ...