บทที่ 678 ไปช่วยเซินเซินและซาซา

หร่วนซือซือตื่นมาอีกที ท้องฟ้าก็เริ่มมืดแล้ว ท้องฟ้ามืดครึ้ม ราวกับว่าฝนกำลังจะตก

อวี้อี่มั่วเฝ้าอยู่ข้างๆ ตลอด เมื่อเห็นเธอตื่นแล้ว คิ้วที่ขมวดแน่นของเขาก็คลายลง เขาถามขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า...