บทที่ 865 การปลอบใจของคนแปลกหน้า

แต่เขาสามารถรับรู้อารมณ์ของเด็กผู้หญิงได้อย่างง่าย ๆ ว่าหดหู่ใจมาก เหมือนดอกไม้ที่ร่วงหล่นสูญเสียสีสันไป

เพียงแต่เขากลับไม่รู้ว่าจะไปปลอบใจยังไง ทำได้แค่อยู่เป็นเพื่อนที่นี่อย่างเงียบ...