บทที่ 917 ให้อภัยและถูกให้อภัย

แต่เฉินเฟิงกลับไม่มีความหมายที่จะปล่อยเสี่ยวเย่ลงเลยสักนิดแต่ยิ้มต่อเสี่ยวเย่อย่างชั่วร้ายว่า"งั้นคุณก็พูดอภัยให้ผมไหม"

พวกเขาตอนนี้ยังอยู่บนถนนใหญ่รอบๆ ต่างก็มีคนเดินถนนผ่านไปมาอย่างไม่ขาดสาย...