บทที่ 357 ดอกไม้ที่หน้าหลุมศพ

ซูสือจิ่นมองหยานชิงเจ๋อที่กำลังนั่งเป็นเพื่อนลูกค้าอยู่ในร้านกาแฟในสนามบิน ใบหน้าของเขายังคงหล่อเหลางดงามเหมือนในความทรงจำของเธอ เพียงแต่ ไม่รู้ว่าเธอรู้สึกผิดปกติไปเองหรือเปล่า...