บทที่ 997 ทรายที่กระจัดกระจาย

ทุกคนออกไปเหลือเพียงสองคนอยู่สุดท้าย

เชียนเซว่ชิวยิ้มพูดว่า"ลุงเชี้ยนก็มองเห็นแล้วนี่ก็คือทรายที่กระจัดกระจายของบ้านตระกูลเชียนเท่านั้น"

"แต่นี่ก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเธอ"เชียนสวินเชี้ยนพูดอย่างไม่เกรงใจ

เชียนเซว่ชิวเพียงแค่ยิ้มลุกขึ้นยืนจากที่นั่งแล้วเตรียมออกไป

แต่เชียนสวินเชี้ยนจำเรื่องของจักรพรรดิไท่เฮ่าอยู่...