บทที่ 419 ลูกของฉันล่ะ? ลูกยังอยู่ไหม?

หันจื่ออี้เดินออกไป โทรหาเพื่อนตัวเองที่อยู่ต่างประเทศ หลังจากสื่อสารกันด้วยภาษาอังกฤษเป็นพรวน ได้คำตอบที่สิ้นหวังเหมือนเดิม

เขารู้สึกหดหู่ นั่งบนโซฟา ครั้งแรกที่รู้สึกว่าที่แท้ชีวิตสามารถอ่อนแอได้เพียงนี้

ขณะนี้...