บทที่ 1008 ตึกชาทะเลสาบใต้

ฉินต้าเป่าถือมีดกริชอยู่ก็บุกขึ้นมา ความเร็วของเขาเร็วมากมีดกริชที่อยู่ในมือยิ่งเร็วกว่าภายใต้สภาพการณ์ที่มองไม่เห็นมักจะสามารถแทงเข้าหน้าอกของคนหนึ่งได้

มองเห็นมีคนล้มลงอีกหัวหน้าคนนั้นเรียกถอยกลับเสียงหนึ่งแล้วหนีไปก่อน

สามคนที่เหลือก็ถอยหนีตามไปอย่างรวดเร็ว

ฉินต้าเป่ามองพวกเขาอยู่ไม่ได้ตามไปเพียงแต่มองไปทางเฉินเฟิงอีกทั้งบ้านที่กำลังถูกเผาไหม้อยู่

เหมือนเขาก็รู้ว่าตอนนี้เป็นอย่างนี้แล้วก็ไม่มีความหวังที่จะช่วยกลับมาได้อีก...