บทที่ 155 ทำให้ถึงเป้าหมายในครั้งเดียวอย่างตรงไปตรงมา

ภายในห้องประชุมนั้นเงียบสนิทไปอยู่ครู่หนึ่ง

เซิ่งอันเหยาแทบอดทนไม่อยู่ มือที่พยุงจับมุมโต๊ะอยู่นั้นกำลังสั่นเทา

ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธแค้น ที่อยากจะจับเซิ่งอันหรานฉีกเป็นชิ้นๆแล้วโยนเธอให้หมากิน

เธอคาดไม่ถึงว่าภาพถ่ายที่น่ารังเกียจเหล่านี้จะถูกถ่ายเอาไว้...