บทที่ 200 มีเพียงความตายที่ทำให้หลุดพ้น

เช้าวันถัดไป ตอนเซิ่งอันหรานตื่นมาก็สายมากแล้ว แสงอาทิตย์หนึ่งสาดจากกระจกหน้าต่างมาบนใบหน้าเธอ เธอยกมือขึ้นบังอยู่พักหนึ่ง แล้วลุงขึ้นนั่ง

มีเสียงผสมปนเป ดังมาจากนอกตัวรถ

"คุณทำอะไรอยู่?"

เซิ่งอันหรานลงจากรถ...