บทที่205 ไม่เคยยิ้มให้ผมแบบนั้น

เซิ่งอันหรานกลืนน้ำลาย มองดูชายตรงหน้าที่กำลังป้อนข้าวต้มอยู่ด้วยความอึดอัด

"ดูเหมือนประธานบริษัทในขณะนั้นจะเป็นคุณจริงๆสินะ"

“ไม่ใช่ดูเหมือน มันคือผมจริงๆนั่นแหละ”

อวี้หนานเฉิงยัดข้าวต้มปลาคำสุดท้ายเข้าปากเซิ่งอันหราน...