บทที่ 232 ทำไมฉันจะสงสัยแกไม่ได้

คำถามของอวี้หนานเฉิงทำให้ชายชราเงียบลง ในมือของเขายังคงถือพู่กันเขียนหนังสืออยู่

เสียงอันทรงพลังของอวี้หนานเฉิงดังก้องกังวานในห้องหนังสือ

“เมื่อสามปีที่แล้วถ้าหากคุณปู่ไม่เชื่อใจอวี้ฉีเฟิงมากเกินไป...