บทที่ 262 ใส่ร้ายให้สุด จะขาวสะอาดไปเอง

เสียงถามของอวี้หนานเฉิงดังอยู่ในแก้วหู เซิ่งอันหรานบีบนิ้วมือ จิกเล็บพยายามทำให้ตัวเองนิ่ง แต่เธอรู้แค่ตัวเองเปิดปาก เสียงสั่นๆ จะทำให้ตัวเองถูกจับได้

"มั่นใจแล้ว"

จู่ๆ...