บทที่ 396 งั้นพวกเราก็ลงมือกับเขา

รู้สึกคลื่นไส้ออกมา

เซิ่งอันหรานจับมุมโต๊ะ รู้สึกว่าทรมานมาก

เสียงกลั้นร้องไห้ดังมาจากด้านหลังเตียง ดังไม่หยุด เหมือนถูกคนหยิกกล่องเสียงเซิ่งอันหรานหันหน้ากลับไปมองเห็นดวงตาของเกาชุ่ยเต็มไปด้วยเลือดสีแดง...