บทที่ 411 แต่ว่าป่าป๊ามีผมแค่คนเดียว

เซิ่งอันหรานถูกถานซูจิ้งดึงออกมาจากหน้ากระจก เมื่อเงยหน้าขึ้นหันกลับมาก็สบตากับอวี้หนานเฉิงพอดี ยังเย็นชาเหมือนกับ แต่วันนี้ดูเหมือนจะเย็นชามากกว่าเก่า

“ทุกคนรู้จักกันแล้ว...