บทที่ 436 ยังรสชาติเหมือนเดิม

เสียงหายใจหอบดังขึ้นที่โถงทางเดิน เซิ่งอันหรานยืนพิงกับแผงประตูตัวแข็งทื่อ สายตาที่จ้องอวี้หนานเฉิงค่อยๆผ่อนคลายลงอย่างช้าๆ

“คุณดื่มไปเท่าไหร่เนี๊ย？”

"ผมไม่ได้เมา"

เมื่อได้ยินประโยคนี้...