บทที่ 502 สะกดรอยตามยามค่ำคืน

“รู้สึกตัวแล้วเหรอ อันหราน”

ซูถานจิ้งแตกตื่น ในตาแสดงถึงความปลื้มดีใจ แต่ไม่นานความสุขนี้กลับกลายเป็นความหงุดหงิดเล็กน้อย เธอเอามือกอดอก คิดแล้วก็อดไม่ได้

“ไม่ได้บอกให้รออวี้หนานเฉิงกลับมาค่อยว่ากันเหรอ...