บทที่ 527 เป็นสหายกันตลอดไป

อวี้อี่มั่วหลุบตาลงต่ำ สายตาสบมองตกลงไปยังอาหารเหล่านั้น ก่อนจะอดขมวดคิ้วขึ้นมาเล็กน้อยไม่ได้ หลังจากนั้นจึงช้อนสายตาขึ้นสบมองไปยังซูอวี้เฉิง ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างติติงเล็กน้อยขึ้นมาว่า...