บทที่ 528 ไม่อยากกลับไปแล้ว

ประโยคนี้ สามารถทำให้นัยน์ตาเรียบเฉยของอวี้อี่มั่วสั่นไหวได้อย่างสำเร็จ เขาเงยหน้าขึ้นมาสบตามองไปยังซูอวี้เฉิงครั้งหนึ่ง หลังจากนั้นสายตาก็กักเก็บไปอีกครั้ง ราวกับว่าไม่ได้ยินอะไรเลยก็ไม่ปาน...