บทที่172 นอนไม่หลับทุกคืน ในสมองคิดแต่เรื่องของเธอ

อีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์เงียบสนิท

สือมูเฉินบีบโทรศัพท์และรอคำตอบจากโจวเหวินซิ่วไม่ไหว เขาจึงพูดอีกครั้งว่า “แม่ ผมจะไปหาแม่เดี๋ยวนี้”

หลังจากพูดจบเขาก็วางสายแล้วสตาร์ตรถออกไป

ถนนในตอนกลางคืนเงียบมาก...