บทที่ 470 แม่สาวน้อยของเขา นับวันก็ยิ่งสวยมากขึ้นเสียแล้ว

เธอกำลังมองเขาที่กลับมาปลอบประโลมเธอกลับเสียอย่างนั้น ทันใดนั้นเองหัวใจก็รู้สึกแย่มากขึ้นไปกว่าเดิม แต่ทว่า กลับกันนั้นเองก็ทำได้เพียงแค่ยกมือของตนเองขึ้นมา ก่อนจะไปช่วยเช็ดหยาดเหงื่อที่หน้าผากของเขาอย่างแผ่วเบา

โอหยางจวิ้นพันแผลให้กับตนเองเสร็จแล้ว...