บทที่ 12 ของขวัญ

เฉียวอีเหรินเฝ้ามองไฟท้ายรถของลี่เย่ถิงที่หายไปอย่างรวดเร็วบริเวณหัวมุมทางโค้ง จึงได้ละสายตามามองยังเพชรสีชมพูขนาดใหญ่ประมาณหกถึงเจ็ดกะรัตที่อยู่ในกล่อง แต่กลับต้องขมวดคิ้วอย่างไม่สบอารมณ์

สิ่งที่เธอต้องการไม่ใช่เพชรที่ดีที่สุด แต่เป็นลี่เย่ถิงต่างหาก

“ฉันบอกแล้วว่าเย่ถิงไม่มีทางที่จะไม่ให้ของขวัญกับเธอ คงจะแค่ลืมไป”ซ่งชิงหรูยังคงรู้สึกประหลาดใจอยู่ข้างๆเธอ

วันนี้เป็นวันเกิดปีที่ยี่สิบของเฉียวอีเหริน ลี่เย่ถิงเข้าร่วมงานวันเกิดของเธอด้วยตัวเอง ถือว่าช่วยให้เธอได้หน้ามากๆแล้ว วันนี้เธอดื่มเหล้าไปนิดหน่อย เดิมทีอยากจะใช้ประโยชน์จากการดื่มพัฒนาความสัมพันธ์กับเขาอีกขั้น

ใครจะคิดว่าเขาจะเจอกับเฉียวเหวยอีที่ชั้นล่าง

“แล้วยังไงล่ะ?ตอนนี้เขาคงรีบไปหาเฉียวเหวยอีแน่ๆ!”น้ำเสียงของเธอแฝงไปด้วยความหงุดหงิด

เขาลืมแม้กระทั่งให้ของขวัญกับเธอเพียงเพราะเจอกับเฉียวเหวยอีในคืนนี้

เพราะฉะนั้นมันน่าดีใจตรงไหนกัน?ถึงแม้จะเป็นเพชรสีชมพูที่มีค่าระดับสิบสิบล้าน เก็บไว้ ยังรู้สึกอับอายมากกว่าการที่โดนตบหน้าเสียอีก

......

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ณ โรงแรม

ลี่เย่ถิงอุ้มซุ่ยซุ่ยที่กำลังหลับอยู่ มองไปยังห้องว่างตรงหน้า อดที่จะขมวดคิ้วไม่ได้

“ฉันแค่ลงไปเอายาที่โรงรถแป๊บเดียว คนหายไปแล้ว”แพทย์ประจำตระกูลที่อยู่ข้างๆยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้

“กล้องวงจรปิดล่ะ?”ลี่เย่ถิงพูดเสียงต่ำ

“กล้องวงจรช่วงก่อนและหลังเธอจะหายตัวไปถูกแฮ็ก ตรวจสอบอะไรไม่ได้เลยครับ”บอดี้การ์ดที่อยู่ข้างๆตอบกลับอย่างกล้าๆกลัวๆ

“ไอ้พวกไร้ประโยชน์！”

คนทั้งคน ไม่มีทางที่จะหายไปอย่างไร้ร่องรอย

ทันใดนั้นเขาก็นึกขึ้นได้ ก่อนที่เฉียวเหวยอีจะเกิดเรื่อง เธอได้โทรขอความช่วยเหลือกับคนคนหนึ่ง

เห็นได้ชัดว่าคนคนนั้นช่วยเธอออกไป

เขาอยากรู้จริงๆ ว่าใครกันที่แอบช่วยเหลือเธออยู่ข้างหลัง

บรรยายกาศรอบตัวเขากดดันขึ้นอย่างน่ากลัว เขาอุ้มซุ่ยซุ่ยหันหลังเดินลงไปยังชั้นล่าง กลุ่มคนที่ตามมาด้วยไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียง

เพิ่งจะขึ้นรถ อู๋โยวที่นั่งอยู่ข้างหน้าก็หันมามองลี่เย่ถิง ท่าทางเหมือนมีเรื่องจะพูด

“พูด”ลี่เย่ถิงขมวดคิ้ว พูดอย่างไม่สบอารมณ์

“คุณชาย ตรวจเจอแล้วครับ”

“คนที่แฮ็กเข้าระบบติดตามการดำเนินงานของอาคารศูนย์กลาง มีความคล้ายคลึงกับแฮ็กเกอร์ชื่อดังในต่างประเทศที่ใช้นามแฝงว่า‘จูเซวี่ย’มาก มีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นเขา”

“หาเขาให้เจอ” ลี่เย่ถิงคิดอยู่พักหนึ่ง “ให้ราคาสิบเท่า”

ระบบไฟร์วอลล์ที่อาคารศูนย์กลางของwlกรุ๊ปใช้ เป็นเทคโนโลยีที่ทันสมัยที่สุดในโลก ที่ผ่านมาไม่เคยมีใครประสบความสำเร็จในการเจาะข้อมูลได้แม้แต่ชั้นเดียว แต่กับคนที่ชื่อ‘จูเซวี่ย'นี้ ใช้เวลาเพียงแค่ไม่กี่นาที ก็แฮ็กเขาระบบวงจรของพวกเขาได้ ส่งผลให้ไฟร์วอลล์เกิดช่องโหว่ขึ้น

ในเมื่อฝ่ายตรงข้ามจ้าง‘จูเซวี่ย’ ใช้วิธีการที่น่ารังเกียจแบบนี้ ถ้าอย่างนั้นเขาก็จะหาจูเซวี่ยให้เจอ แล้วใช้วิธีการเดียวกันในการควบคุมความรุนแรง

อู๋โยวก็รีบพูดขึ้นมาเสียงเบาว่า“และ......เพิ่งมีข่าวมาว่า จูเซวี่ยมีแนวโน้มที่จะทำข้อตกลงกันกับ‘นี่สุ่ยหัน’ในตอนนี้ บัตรวีซ่าที่เป็นชื่อเขามีบันทึกการใช้จ่ายอยู่ที่นั่นในสิบนาทีก่อน”

ดวงตาลี่เย่ถิงค่อยๆหรี่ลง พูดเสียงต่ำว่า“ไปตอนนี้เลย”

......

นี่สุ่ยหันเป็นคลับเฮาส์ระดับสูงที่สุดในเมืองเจียงเฉิง ทั้งสวยงามและหรูหรา คนที่มาใช้บริการที่นี่ก็มีแต่คนรวยๆทั้งนั้น

แต่ก็มีน้อยคนนักที่จะรู้ว่า เจ้าของที่อยู่เบื้องหลังนี่สุ่ยหันก็คือทายาทตระกูลมั่ว มั่วเจ่อ หรือก็คืออาจารย์ของเฉียวเหวยอี

สิบนาทีที่แล้ว เฉียวเหวยอีตื่นขึ้นมาด้วยอาการมึนๆจากการปวดหัว

คนรับใช้ของ‘นี่สุ่ยหัน’ที่อยู่ข้างๆเห็นเธอตื่นแล้ว รีบอุทานขึ้นมาว่า“คุณตื่นแล้ว！”

“ฉันมาที่นี่ได้ยังไง?”เฉียวเหวยอีมองไปรอบๆ ถามขึ้นเบาๆในขณะที่กำลังกุมขมับอยู่