บทที่ 65 เกลียดต่อไป

เธอเฝ้ามองเขาที่ก้มกราบเธอ มือขวาเธอกำกำปั้นจนแน่นมันเจ็บปวดดังตะปูฝังลงหัวใจของเธอ

"พอได้แล้ว"

เมื่อเฉียวเจิ้งกั๋วก้มกราบมากกว่าห้าสิบครั้งเฉียวเหวยอีก็พูดเบา ๆ

"มันทำให้ฉันรู้สึกคลื่นไส้"

จากนั้นก็ลุกขึ้นนั่งบนที่นั่งคนขับแล้วกระแทกประตูอย่างแรง

เธอสตาร์ทรถโดยไม่ลังเลรีบหันรถและออกจากบ้านของตระกูลเฉียว

ให้เธออยู่ต่ออีกวินาทีเดียวเธออาจอาเจียนออกมาได้

เธอขับรถออกมาไกลมากพอที่จะไม่สามารถมองเห็นบ้านตระกูลเฉียวได้เธอหยุดอยู่รถแล้วจอดตรงข้างทางถนน

หลังจากสูญหายใจแรงๆได้พอควรแล้วเธอก็เตรียมตัวขับรถไปต่อและขณะกำลังจะขับรถต่อทันใดนั้นเธอก็เห็นรถเบนซ์จอดอยู่หลังประมาณยี่สิบเมตร

ลี่เย่ถิงขับรถตามเธอมาโดยตลอด

เธอจ้องมองรถเบนซ์คันนั้นสักพักแล้วสตาร์ทรถขับไปที่ที่พัก

รถของลี่เย่ถิงขับเข้าไปในโรงจอดรถใต้ดินก่อนและเฉียวเหวยอีก็จอดรถในที่เช่าไว้หลังจากสงบสติอารมณ์ได้สักพักเขาก็หยิบข้าวของและลงจากรถ

จากนั้นลี่เย่ถิงก็เดินผ่านหน้าเธอไปโดยไม่สนใจแล้วเดินไปที่ลิฟต์

ลี่เย่ถิงเงียบไปพักหนึ่งจากนั้นเดินตามเธอและจับแขนเธอไว้

"เพียะ...