บทที่ 94 ฉันมันบ้าไปแล้ว

ห้องพักผ่อนด้านในสุดไม่มีคนใช้อยู่ ห่างจากบริเวณรับประทานอาหารอยู่พอสมควร บรรดาผู้ช่วยผู้กำกับเองก็ยังคงมาไม่ถึง เฉียวเหวยอีจึงเข้าไปนั่งคนเดียวอยู่ในนั้น ฟังเสียงหัวเราะขบขันที่ดังอยู่ข้างนอก...