บทที่ 97 ยัยใบ้

เฉียวเหวยอีเจ็บจนพูดไม่ออก หยาดเหงื่อเย็นชโลมบนเส้นผม เพียงแค่จับหน้าท้องส่วนล่างของตัวเองอย่างเจ็บปวด

หยวนเป่าเปิดผ้าห่มขึ้นทันทีเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น ชั่วพริบตาเดียวที่เปิดออก...