บทที่ 713 เลิกกันคือไม่มีทาง

เวลาที่ลี่เย่ถิงถือรังนกขึ้นมา ฟู่จยาปิดประตูออกมาพอดี เห็นลี่เย่ถิงหยิบกระเป๋านั้นของเฉียวเหวยอี มองไปที่กระเป๋าโดยไม่รู้ตัว

ทั้งสองคนสบตากัน ฟู่จยาพูดเสียงต่ำกับลี่เย่ถิง“อีกเดี๋ยวลงไปชั้นล่างกินข้าวเช้ากับแม่”

“ครับ”ลี่เย่ถิงสายตาเย็นชา...