บทที่724 รักษาชีวิตเอาไว้ได้ก็ดีมากแล้ว

เฉียวเจิ้งกั๋วยืนอยู่ด้านข้างเงียบ โดยไม่พูดอะไร

“พ่อ ! ช่วยหนูด้วย...” เฉียวอีเหรินขอร้องอ้อนวอน ก่อนที่ปากของเธอจะถูกปิดผนึกด้วยเทป

เฉียวเจิ้งกั๋วมองไปยังเฉียวอีเหรินที่กำลังหวาดกลัว...