บทที่ 736 เป็นคำอธิษฐานทั้งหมดของฉัน

กินข้าวสักพัก ซุ่ยซุ่ยก็นั่งบนเก้าอี้ไม่ไหวแล้ว ส่งเสียงดังจะรีบออกไปดูงานฉลองเทศกาลโคมไฟ

ลี่เย่ถิงคิดว่าเฉียวเหวยอีก็น่าจะกินอิ่มพอประมาณแล้ว พูดกับฟู่หย่วนซาน พาพวกเขาออกไป

เฉียวเหวยอีเดิมเยอะไม่ได้...