บทที่807 ฉันและมันจะเป็นของเธอ

“เอาล่ะ ถึงแล้ว !” เมื่อรถหยุดนิ่ง เฉามู่ก็จับมือของเฉียวเหวยอีทันทีและจูงมือเธอออกจากรถ

ลมข้างนอกยิ่งดังขึ้น เฉียวเหวยอีเดินตามเฉามู่ไปครู่หนึ่งและดมกลิ่นในอากาศอย่างระมัดระวัง

ไม่มีกลิ่นคาว...