บทที่852 พังทลาย

เฉียวเหวยอีเดาว่าบางทีฟูจยาอาจจะเป็นคนมอบนาฬิกาเรือนนี้ให้กับซูหรูเยียน

ไม่อย่างนั้นทำไมหล่อนถึงจงใจเอามาให้เธอเห็นล่ะ?

“เชิญค่ะ” เธอเงยหน้าขึ้นมองซูหรูเยียนอีกครั้งและตอบเบาๆ

ซูหรูเยียนหันหลังกลับและเดินไปที่รถที่จอดอยู่ข้างถนน

เฉียวเหวยอีมองรถหายออกไปนอกประตู...