บทที่ 870 ปากอย่างใจอย่าง

ด้านนอกประตู

ลี่เย่ถิงขึ้นรถแล้ว เห็นซ่งเทียนเฉิงตามเข้ามาคนเดียว สีหน้าก็ยิ่งมืดครึ้ม

“เป็นอะไร?”ซ่งเทียนเฉิงเดินมาถึงข้างที่นั่งคนขับ พูดกับเขา“เมื่อกี้ยังเป็นห่วง?แทบรอไม่ไหวที่จะใช้มือของตัวเองเช็ดเหงื่อให้เธอ”

ลี่เย่ถิงขมวดคิ้วแน่น...