บทที่ 885 หน้ามือหลังมือก็ล้วนเป็นเนื้อ

แต่ไม่กี่วินาทีต่อมา เฉียวเหวยอีก็อดไม่ได้ที่จะมุ่ยปากกับตัวเอง

เธอคิดว่าตัวเองมีความคิดเพ้อเจ้อ คิดว่าตัวเองอาจจะสมองเลอะเลือน

เธอเงียบไม่พูดจาสักพัก ก็พยักหน้ากับลุงเทียน...