บทที่915 ทำให้ฉันรู้สึกเสียใจ

“อะไรนะคะ?” ป้าแม่บ้านตะลึง “แต่ว่าคุณซู...”

“เธอไม่กิน และต่อไปนี้ก็ไม่ต้องเตรียมอาหารในส่วนของเธออีกต่อไปแล้ว”

ไม่ต้องพูดถึงการนั่งทานอาหารเย็นที่โต๊ะเดียวกันกับซูหรูเยียน...