บทที่919 ไม่มีครั้งหน้าอีกแล้ว

เฉียวเหวยอีมองซูหรูเยียนที่กำลังคุกเข่าลงต่อหน้าเธอ นัยน์ตาแห่งความประหลาดใจปรากฏขึ้นภายใต้ดวงตา ทำให้เธอเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

ซูหรูเยียนข่มน้ำตาแห่งความอัปยศอดสูและพูดกับเฉียวเหวยอีต่อไปด้วยน้ำเสียงสั่นเทาว่า...