บทที่972 น่าประหลาดใจ

เฉียวเหวยอีทำท่าเอื้อมมือไปหาเฉามู่ช้าๆ

จากนั้นจั๊กจี้เธออย่างแรงผ่านชุดแต่งงานที่หนักอึ้ง เฉามู่รู้สึกจั๊กจี้มากจนต้องขอร้องอ้อนวอน "ปล่อยฉันเถอะนะ ! เดี๋ยวพี่ก็รู้เองแหละ"

เฉียวเหวยอีเข้าใจในทันทีว่าพวกเขามีบางอย่างปิดบังเธอจริงๆด้วย

เธอดึงมือกลับและช่วยเฉามู่ผูกโบขนาดใหญ่อย่างระมัดระวังพลางครุ่นคิดเล็กน้อย

ทันทีที่จัดการเสร็จก็ได้ยินเสียงประตูเปิดเข้ามา

“สวยไหม?”...