บทที่ 1007 เบาะแสปรากฏ

เฉียวเหวยอีเงียบไปชั่วขณะจากนั้นเธอวางอันหนิงลงและเอ่ยเบาๆว่า "เอาล่ะ ฉันเข้าใจแล้ว เมื่อถึงบ้านแล้วก็ไม่ต้องกลัวอะไรแล้ว"

"ไปเถอะ ไปล้างไม้ล้างมือกับซุ่ยซุ่ย อีกเดี๋ยวก็จะได้ทานข้าวกัน"

"โอเคเลย"...