บทที่1026 เธอโง่เอง

เฉียวเหวยอีเข้าใจมาตลอดว่าปู๋เนี่ยนได้ตายไปแล้ว ไม่รู้ว่ากี่คืนที่เธอต้องตื่นจากฝันร้ายนั่น

จากความสิ้นหวัง มองโลกในแง่ร้ายสู่ความมึนงง เธอไม่รู้ว่าเธอสร้างจิตวิทยามากแค่ไหนเพื่อเอาตัวรอดในช่วงเวลานั้น

ความจริงข้อนี้ทำให้วิญญาณแทบหลุดออกจากร่างของเธอ...