บทที่ 1037 คำขอโทษที่ล่าช้า

นานมาก ลี่เย่ถิงยื่นมือออกไป ลูบใบหน้าของเฉียวเหวยอีอย่างอ่อนโยน พูดเสียงเบา“ฉลาดจริงๆ”

เหมือนกำลังชมเชยเด็กอายุสามปีด้วยความรักและทะนุถนอม

เป็นเช่นนี้เอง

เฉียวเหวยอีเพราะว่าเหตุผลนี้...